30. decembar 1999.

u povodu prezentacije otvorenog pisma upućenog međunarodnoj javnosti i dokaza koji demaskiraju Opštinsko vijeće Tuzla u njihovoj nakani da negiranjem navoda BOSS-a o ratnim zločinima prikriju vlastitu odgovornost

Bosanska stranka obavještava međunarodnu javnost da je Opštinsko vijeće Tuzla, na svojoj sjednici od 28. XII 1999. uputilo svojevrsni javni poziv ratnim zločincima i nacionalističkim ekstremistima da slobodno ugroze živote i bezbjednost članova BOSS-a i njihovih porodica. Ukoliko se nekome od članova BOSS-a dogodi sudbina novinara Željka Kopanje, koji je u terorističkom napadu ostao teški invalid jer je insistirao na kažnjavanju ratnih zločinaca u svome narodu – biće to zločin Opštinskog vijeća Tuzla.

Smrtna krivica Bosanske stranke je što ukazuje na svima poznate oblike kršenja ljudskih prava u ratnoj Tuzli, kao i na teže oblike za koje postoji osnov sumnje da su se dogodili. Opštinska vlast sve ove godine vješto prikriva sva ta zlodjela, jer u suprotnom ”demokrate” ne bi dobili novčane nagrade za zaštitu ljudskih prava.

Prema navodima Opštinskog vijeća Tuzla “BOSS je plasirao klevete i uvrede”, a svi Tuzlaci znaju: da je na Kapiji 25. maja 1995. bilo zabranjeno okupljanje; da je bilo prisilnih mobilizacija i odvođenja građana u smrt; da je bilo otpuštanja s posla zbog nacionalne pripadnosti…           Mnogi znaju i za prostituciju, privatne zatvore, i druge oblike zločinačkog ponašanja opštinskih ratnih funkcionera.

Sudeći po tome, ali i po drugim egzaktnim pokazateljima, Opštinsko vijeće Tuzla je instrumentalizovano u cilju prikrivanja ovih zlodjela. Ako nacionalističke stranke i SDP kao apsolutna vlast u Opštinskom vijeću Tuzla negiraju navode BOSS-a, ne mogu i izvještaje specijalnog izvjestitelja Generalnog sekretara Ujedinjenih nacija za ljudska prava Tadeuša Mazovjeckog. U Biltenu Državne komisije za prikupljanje činjenica o ratnim zločinima, broj 6       od septembra 93. na strani 16 pod tačkom 71, navodi se njegov izvještaj u kojem decidno stoji     da je u Tuzli i njenoj okolini vršena prisilna mobilizacija – zbog koje su građani bili primorani napuštati grad. Opštinsko vijeće Tuzla svojim istupima pored negiranja izvještaja Ujedinjenih nacija, koje su ustvrdile da je u Tuzli bilo kršenja ljudskih prava, prešućuje i javni istup Izvršnog odbora SDP-a, odnosno federalnog poslanika Sime Simića koji je, nakon upozorenja BOSS-a da je u ratnoj Tuzli bilo kršenja ljudskih prava, priznao da je u Tuzli bilo pojedinačnih kršenja ljudskih prava (“Oslobođenje” br. 18774 od 3. aprila 1999. str. 8).

To isto tvrdi i Bosanska stranka, iako nam perfidno pokušavaju podvaliti stvari koje BOSS nikada nije tvrdio.

Ovi dokazi, koji se mogu prezentirati javnosti jer ne ometaju tajnost istrage Međunardnog suda za ratne zločine u Hagu – otkrivaju vješto prikrivanje kršenja ljudskih prava od strane opštinskih vlasti i namjere utapanja pojedinačne odgovornost u kolektivnu.

Bosanska stranka upozorava međunarodnu javnost da će se vrlo brzo saznati temeljiti podaci o teškim oblicima kršenja ljudskih prava u ratnoj Tuzli od strane funkcionera opštinske vlasti i njihovih poslušnika. Nakon toga biće potpuno demaskirano Opštinsko vijeće Tuzla koje je postalo saučesnik u prikrivanju zlodjela funkcionera vlasti i ostalih koji su “znali ili imali razloga da znaju da njihovi podređeni planiraju ili vrše zločine a nisu učinili ništa da ih u tome spriječe ili zbog toga kazne”.